Sunday, 22 December 2013

อัตชีวประวัติของตนเอง

          ดิฉันชื่อนางสาวศิรประภา  โคตรภูงา  อายุ 19 ปี มีภูมิลำเนาอยู่ที่จังหวัดร้อยเอ็ด เรียนอนุบาลจนถึงจบชั้นมัธยมอยู่ที่จังหวัดร้อยเอ็ด  และได้เข้ามาศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัยอยู่ที่กรุงเทพมหานคร พ่อกับแม่ของดิฉันมีลูกคนเดียวนั่นก็คือตัวดิฉันเอง หลายคนจะมองว่าลูกคนเดียวจะต้องทำตามที่พ่อกับแม่ชี้ทางหรือบังคับในเรื่องของการเรียน  แต่สำหรับพ่อกับแม่ของดิฉันท่านไม่เคยที่จะบังคับดิฉันในเรื่องของการเรียนเลย  ท่านจะตามใจดิฉันและคอยสนุบสนุนเป็นกำลังใจให้ดิฉันมาโดยตลอด ตอนที่ดิฉันเรียนอยู่มัธยมต้นดิฉันมีความฝันว่าโตขึ้นดิฉันอยากจะเป็นนางพยาบาล  เพราะนางพยาบาลสวยและได้ช่วยเหลือชีวิตมนุษย์อีกด้วย  พอดิฉันเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 ดิฉันได้มีโอกาศไปฝึกงานอยู่ที่โรงพยาบาลใกล้บ้าน  ดิฉันรู้สึกตื่นเต้นและดีใจมากๆ เพราะสิ่งนี้คือความใฝ่ฝันของดิฉัน  แต่พอดิฉันได้ลองไปฝึกงานเป็นเวลา 1 อาทิตย์ ทำให้ดิฉันรู้ว่าสิ่งต่างๆ ที่ดิฉันได้ฝึกมานี้มันไม่ใช่ตัวตนของดิฉัน เพราะมีเหตุปัจจัยหลายๆอย่างที่ทำให้ดิฉันรู้สึกว่าดิฉันคงไปไม่รอด ที่ดิฉันรู้สึกแบบนี้คือมีอยู่วันหนึ่งที่ดิฉันมีโอกาศเข้าไปดูการทำคลอด และได้ช่วยนางพยาบาลทำแผลผู้ป่วยที่บาดเจ็บได้มารักษาตัวที่โรงพยาบาล  ดิฉันรู้สึกกลัวมากๆ จึงทำให้ดิฉันรู้ว่าตนเองไม่เหมาะที่จะเรียนพยาบาล  และรู้สึกสับสน ซึ่ง ณ ตอนนั้นดิฉันยังไม่ทราบว่าตนเองถนัดทางด้านไหน แต่โดยส่วนตัวแล้วดิฉันชอบวิชาภาษาอังกฤษแต่ดิฉันไม่เใช่คนเก่ง และเป็นคนที่รักเด็กอย่างเวลาอยู่ที่บ้านก็จะชอบสอนการบ้านให้กับหลาน   จนดิฉันขึ้นมัธยมศึกษาปีที 6 เทอม 1 มีคุณครูประจำวิชาภาษาอังกฤษท่านหนึ่งได้ถามดิฉันว่าดิฉันจะเรียนต่อทางด้านไหน  สาขาอะไร ดิฉันก็ได้ตอบคุณครูไปว่าดิฉันยังไม่ทราบเลยว่าจะเรียนต่อทางด้านไหน คุณครูท่านได้แนะนำให้ดิฉันเรียนทางด้านครู  หรือทางด้านครุศาสตร์ ดิฉันจึงย้อนถามอาจารย์กลับไปว่าทำไมถึงได้แนะนำให้ดิฉันเรียนทางด้านนี้  คุณครูตอบกลับมาว่าดิฉันเหมาะกับทางด้านนี้ คุณครูได้กล่าวต่อไปว่าคุณครูจะรอดิฉันกลับมาสอนที่โรงเรียนนี้ และบอกกับดิฉันว่าจะคอยเป็นกำลังใจให้ดิฉัน  นับตั้งแต่วันนั้นดิฉันจึงตัดสินใจที่จะเลือกเรียนครู และดิฉันได้รู้แล้วว่าดิฉันเหมาะที่จะเรียนทางด้านนี้ที่สุดแล้วค่ะ
      ชีวิตในอนาคตของดิฉัน  ดิฉันอยากจะมีหน้าที่การงานที่ดี ได้ทำงานในสิ่งที่ดิฉันรัก อาชีพนั้นก็คือการที่ดิฉันได้เป็นคุณครู และมีครอบครัวที่อบอุ่น ดิฉันคิดว่าถ้าเรามีความพยายาม ความฝันของเราคงไม่ไกลเกินที่จะคว้ามา ท้อได้แต่อย่าถอย  อย่ายอมแพ้ต้ออุปสรรคค่ะ
                                                                        
                                                                           นางสาวศิรประภา  โคตรภูงา  55113400214  D1

No comments:

Post a Comment